Purser Patricia verruilt vliegtuig tijdelijk voor ziekenhuis

Door: Sharon Evers


Nu er veel minder wordt gevlogen, kan je je stierlijk gaan vervelen of je nuttig maken. Patricia Hendriks, bijna zeven jaar werkzaam als purser bij Transavia, koos voor het laatste. Zij werkt nu tijdelijk als zorgbuddy in het Maxima Medisch Centrum in Velthoven. “Op deze manier combineer ik vliegen met de zorg in het ziekenhuis.”

Wat houdt een zorgbuddy in? Patricia: “Wij ondersteunen de verpleging op verschillende afdelingen, zoals met het brengen en ophalen van spullen in het lab of bij de apotheek. We brengen patiënten naar onderzoeken en vullen materialen aan en helpen ook wanneer de verpleging een patiënt verzorgt (zwachtelen, wassen en dergelijke). Wat ik persoonlijk het leukste vind is het meehelpen tijdens het uitdelen van eten en drinken en het contact met de patiënten. Je merkt dat patiënten het echt waarderen dat we de tijd hebben voor een praatje of luisterend oor. Omdat je als zorgbuddy geen medische handelingen uitvoert, is er geen opleiding nodig. Wel is er vanuit het ziekenhuis een eendaagse training met betrekking tot hygiëne en het opmaken van bedden. Ik werd benaderd door het recruitmentbureau TMI via LinkedIn. Dit bureau was op zoek naar stewardessen voor de functie van zorgbuddy. De pilot van TMI startte begin november op de Acute Opname en werd al vlot uitgerold over andere afdelingen, zoals Chirurgie, Neurologie, Long, Gynaecologie en de Interne geneeskunde.” Niet iedereen is weggelegd voor een baan in de zorg. Waarom past dit wel bij jou? “Het luisterend oor zijn en anderen helpen is wat ik zo mooi vind aan mijn werk. Iemand op zijn gemak te stellen, verder te helpen, te luisteren of even een stukje afleiding te geven door samen een kopje thee te drinken. Ik help iemands dag een stukje beter maken. Gelukkig kan ik als stewardess en als zorgbuddy kleur geven aan de dag.”

Patricia Hendriks


“De indrukken die ik daar opdeed, staan in mijn geheugen gegrift.”

Zie je overeenkomsten in jouw werk als purser en zorgbuddy? “Samen met andere stewardessen hebben wij ons uniform tijdelijk verwisseld. We begonnen aan een scholing om te mogen werken in het ziekenhuis. Als je ons vorig jaar had verteld dat we met zijn allen zouden leren om bedden op te maken in het ziekenhuis, had niemand je geloofd. Het is interessant om een kijkje te mogen nemen in deze branche. Ik heb intussen nóg meer bewondering voor de verpleging en ik denk dat het voor beginnende collega’s uit de luchtvaart sowieso een hele goede leerschool is. Onder andere het stukje handhaving, slecht nieuws brengen en de immateriële service komt namelijk overeen met het werk van een stewardess.” “Het stukje oprechte aandacht voor zowel de passagier als de patiënt, vind ik fijn. Met regelmaat pak ik even een stoel om bij een patiënt aan het bed te zitten en een praatje te maken. Vooral in deze lastige tijd, waarbij minder bezoek mogelijk is en men graag zijn of haar verhaal kwijt wil. Of juist om even wat afleiding te hebben van hetgeen waarvoor ze in het ziekenhuis verblijven. De leuke vliegverhalen of een grapje maken de dag wat luchtiger. Aan boord proberen we ook altijd tijd te maken voor passagiers die om een bijzondere reden op reis zijn of het even moeilijk hebben. Naast de persoonlijke aandacht, voelt het achter de trolley van de voedingsassistent ook vertrouwd, wanneer ik help bij het serveren van eten en drinken.” “Soms is het ook hilarisch, als ik weer op pad word gestuurd door het ziekenhuis met een post-it om een soort apparaat op te halen, terwijl ik geen idee heb waarnaar ik op zoek ben. Omdat je als zorgbuddy in het verpleegstersuniform loopt, levert dit nog weleens grappige blikken op. Inmiddels is al het personeel van het ziekenhuis bekend met het buddy-project en word ik met een glimlach geholpen bij het vinden van wat op de post-it staat.” Hoe zien jouw dagen er nu uit? “Af en toe heb ik nog een vlucht in mijn schema staan. Het is heerlijk om weer even in mijn eigen vakgebied bezig te zijn. Daarnaast werk ik één à twee dagen in de week als zorgbuddy. Ik werk ook als docent luchtvaart en zijn we net van start gegaan met de online-lessen, wat ook voor uitdagingen zorgt. Ik ben erg dankbaar om goed gevulde werkweken te hebben in deze lastige tijd.”

Je zal als zorgbuddy vast ook schrijnende verhalen horen, hoe ga je hiermee om? “Aan boord hebben we met regelmaat te maken met heftige verhalen van passagiers. In het ziekenhuis is dit echter aan de orde van de dag. Dit maakt het werk van zorgbuddy soms best pittig. Een patiënt die een slechte uitslag heeft gekregen, eenzaam of erg ziek is en partners die alleen achterblijven tijdens zware onderzoeken. Doordat je echt contact maakt, raakt dit me zeker. De intensiteit verschilt ook per afdeling. Op de Acute Opname blijft men maar kort (om vervolgens of naar een verpleegafdeling te gaan of ontslagen te worden), waardoor het contact ook korter is. De patiënten op bijvoorbeeld de afdeling Neurologie blijven langer, waardoor het contact persoonlijker wordt.” “Vorige week moest ik wat langsbrengen op de Intensive Care. Dit is een heel heftige afdeling. De indrukken die ik daar opdeed, staan in mijn geheugen gegrift. Een IC-verpleegkundige vertelde me dat de patiënten die er nu verblijven tussen de 50 en 65 jaar zijn, een stuk jonger dan tijdens de eerste golf. Tijdens dit gesprek, kreeg ik oogcontact met een meneer van middelbare leeftijd, liggend aan allerlei apparatuur en slangen. Hij was al 3,5 week herstellende van corona. De droefenis in zijn ogen heeft mij enorm geraakt. Af en toe slik ik mijn tranen weg, maar ik loop altijd met een glimlach op mijn gezicht aan het einde van de dienst weer naar mijn auto. Ook worden we zowel door het ziekenhuis, als door het recruitmentbureau bijgestaan, indien er zich heftige situaties voordoen. Of we praten het van ons af door onze ervaringen met elkaar te delen.” Zijn er meer collega’s aan de slag als zorgbuddy? “Momenteel draait het project van TMI Recruitment voor de stewardessen alleen in het MMC in Velthoven. We ondersteunen inmiddels met 45 stewardessen, waarvan een groot aantal ook werkzaam is bij Transavia. We komen elkaar regelmatig tegen op de gangen; altijd fijn om weer een bekend gezicht te zien. Maar het is ook erg leuk om samen te werken met de stewardessen van KLM, TUI en Ryanair. United by Wings!” Denk je dat je straks als er weer volop wordt gereisd verbonden blijft aan het ziekenhuis als zorgbuddy? “Ik kan niet wachten totdat we weer volop kunnen vliegen. Het werk in de zorg is een prachtige en dankbare ervaring, maar persoonlijk ligt mijn passie binnen de luchtvaart. Ik vermoed dat het zorgbuddy-project van tijdelijke aard is, omdat de druk op de zorg nu juist extreem hoog is. Al zou het me niet verbazen als uit dit project nieuwe carrières voortkomen.” Maar vind je het niet eng om te werken daar waar je misschien wel het meest met corona te maken hebt? “Het ziekenhuis geeft ons de vrijheid om wel of niet direct contact te hebben met corona-patiënten. Zelf bezoek ik deze quarantaine-kamers wel. Door de strenge protocollen en beschermende kleding voel ik me veilig. Vooral ten opzichte van een drukke supermarkt. De afstand is makkelijk te behouden, omdat de patiënt in bed ligt. Vaak zijn de mensen die in quarantaine liggen erg eenzaam en is dat praatje of extra kopje thee erg welkom.” Support Naast Patricia hebben zich ook veel collega’s aangemeld via het Transavia WeCare platform. Via dit platform zetten collega’s zich in voor allerlei maatschappelijke doelen of kunnen zij andere collega’s helpen die tijdelijk extra handjes kunnen gebruiken. “Transavia support haar in deze keuze en is trots dat Patricia in deze pandemie haar kwaliteiten in de lucht en aan het ziekenhuisbed kan inzetten”, aldus Karen Kuhlman (Communicatie Specialist bij Transavia).

Deel dit artikel