Anne Roth van Reisbureau VakantieXperts Estee naar chocolaterie en gelaterie

“Iedere dag proeven, want ik moet wel weten wat we verkopen”

Door: Arjen Lutgendorff


Anne Roth begon in 2004 met het werken in de reiswereld bij Reisbureau VakantieXperts Estee, maar in december hield het voor haar op door de coronacrisis. Vandaag de dag werkt ze in het centrum van Delft op vijf minuten fietsen van haar huis bij ‘Chocolaterie en Gelaterie De Lelie’ waar alles nog ambachtelijk met de hand wordt gemaakt. Wat kan je je nog herinneren van het begin van de coronacrisis? “Vooral dat het ver weg was, maar op het moment dat we pakketten moesten annuleren kregen we al snel door dat het goed mis was. Er waren in de hele reissector ontzettend veel vragen, maar ik vind dat we het als team erg goed hebben opgepakt met een plan van aanpak. Wat dat betreft was ik blij dat ik bij Estee zat, want ik hoorde verhalen vanuit andere winkels waar het er niet zo fijn aan toeging. Natuurlijk hoor je vaker over dingen die minder goed gaan, maar ik ben blij dat het bij ons goed is gegaan. Die eerste maanden van de coronacrisis waren voor de hele reissector chaotisch, waarbij velen hebben gedacht dat alles rond de herfstvakantie wel weer in orde zou zijn.” Hoe ben je in de reiswereld gerold? “In 2004 ben ik begonnen bij Estee, bij Jeroen Steijn. Het was werken en leren tegelijk. Meneer Steijn senior had via de krant een vacature geplaatst voor een stage-/werkplek om op die manier vanuit hun visie het vak van reisagent te leren. Ik werd door hem opgeleid, behaalde nog een SEPR-diploma en ben na die stage-/werkperiode bij hen aan de slag gegaan. Destijds in Berkel, maar ook weleens in één van de andere zes of zeven filialen.” Heb je altijd bij de familie Steijn gewerkt? “In 2007 ben ik in Disneyland Paris gaan werken voor ongeveer zeven maanden. Dat was een uitstapje om een kinderdroom uit te laten komen. Dat is niet gelukt, maar ik heb er een hele leuke tijd gehad.” Wat was je kinderdroom? “Om in de parade te dansen, maar het is uiteindelijk niet gelukt.” Is het zo lastig om mee te mogen dansen in de Disney parade? “Toen ik werkzaam was bij Estee was ik al twee keer naar Londen geweest om auditie te doen voor de parade. Daar kwam ik niet verder, dus besloot ik om te gaan werken in het park in bijvoorbeeld een winkel, een restaurant of bij een van de attracties. Op die manier zou ik dicht bij het vuur zitten en dan zou ik daar opnieuw auditie gaan doen.” Dat is uiteindelijk dus niet gelukt? “De auditie heb ik wel gedaan, maar er zijn meerdere dingen die meewegen. Zo is het dansniveau uiteraard heel erg hoog. Een prinses kon ik bijvoorbeeld niet worden, want ik ben 1,75 meter en dat was al te lang. Daarnaast spelen uiterlijk en figuur mee. Omdat ik lang was, kon ik wel door als ‘face character’ en ging ik door voor Cruella de Vil (omdat het een lang personage is) en voor de heks voor Doornroosje. Ik kwam alle rondes door, maar helemaal op het eind kwamen ze tot de conclusie dat ze mij voor maar één van de twee karakters konden gebruiken en dat vonden ze te weinig. We kwamen tot de conclusie dat het daar voor mij ophield.”

Anne Roth


“Ik heb veel zitten malen over wat ik wilde gaan doen”

Wat ben je gaan doen toen je terugkwam uit Disney? “Ik kreeg vrijwel meteen een mailtje van Jeroen of ik weer aan de slag kon. Dat deed ik graag, maar de winkel in Berkel vond ik te rustig en gelukkig mocht ik in Pijnacker aan de slag. Dat heb ik jarenlang met veel plezier gedaan, totdat hij het besluit nam om een paar kantoren te verkopen aan Globe. Hij hield alleen Bergschenhoek en Hillegersberg aan waardoor ik bij Globe in Pijnacker in dienst kwam. Helaas moest de ziektewet in en in die periode ging OAD/Globe failliet. Het filiaal in Pijnacker werd overgenomen door D-reizen, maar ik was nog té ziek om te solliciteren.” Wil je iets meer vertellen over je ziekte en ben je in die tijd gaan nadenken of je nog wel in de reissector wilde blijven werken? “De klachten waren dusdanig overheersend dat ik niet meer in staat was om te werken. Op een gegeven moment maakt dat dat je moet stoppen. Ik ben er zo’n vier jaar uit geweest en pas op het moment dat ik herstellende was van een operatie ben ik gaan denken wat ik zou willen doen. Ik heb in die periode weleens gedacht om in een andere sector te gaan werken. Onder meer omdat ik nog weleens gevraagd werd hoe ik nog op een reisbureau kon werken, dat dat nog bestond...” Wat ben je na je ziekte gaan doen? “Na een aantal jaar afwezigheid solliciteerde ik bij D-reizen en ben in Pijnacker aan de slag gegaan.” Waarom koos je er uiteindelijk voor om weer op het reisbureau te gaan werken? “Als je geen andere werkervaring hebt, geen andere diploma’s, dan is het lastig om iets heel anders te gaan doen. Daarnaast is het ook een passie. Het is heel moeilijk om dat los te laten wanneer dat niet per se hoeft. Het voordeel dat ik bij D-reizen aan de slag kon, was dat ik daar stapje voor stapje aan de slag kon. Dat vond ik heel fijn, omdat ik er heel lang uit was geweest. Ik wilde voorzichtig starten om te voorkomen dat ik een terugval zou krijgen. Tot december 2019 ben ik bij D-reizen gebleven, maar ik besloot zelf om er weg te gaan. Laten we het er maar op houden dat het bedrijf mij als werkgever uiteindelijk toch niet beviel. Jeroen kwam met het aanbood om in Bergschenhoek aan de slag te gaan, waar ik tot december 2020 heb gezeten.” Werkten jullie het afgelopen jaar ook veel vanuit huis of hoe ging dat? “Ik heb geen dag vanuit huis gewerkt. Wij zijn altijd op de zaak blijven werken en er was voor mij ook geen mogelijkheid om vanuit huis te werken. We hielden op de zaak uiteraard de afstand in acht.” Je moest weg door de coronacrisis? “Ja. Ik kreeg meteen een jaarcontract, maar door de huidige situatie moest hij mij met pijn in het hart laten weten dat hij mijn contract niet kon verlengen.” Wat is je opgevallen tijdens de coronacrisis? “Het gaat er uiteindelijk om dat je samenwerkt als sector. Ik denk dat dat redelijk goed is gegaan. Verder viel het natuurlijk op dat sommige reisbureaumedewerkers heel fel zijn benaderd door consumenten. Bij ons viel dat gelukkig mee. Verder ergerde ik mij tijdens de coronacrisis bijvoorbeeld aan de mensen die tegen Frank Oostdam (directeur ANVR, red.) waren, want in mijn ogen bracht hij het goede verhaal. In consumentenprogramma’s daarentegen komen altijd items waarbij iets fout is gegaan en dat vind ik zo jammer, want er gaat ook zoveel goed. Dat wordt niet behandeld en al die mensen die televisie kijken zien alleen de dingen die fout gaan.”

Beviel het werken op het reisbureau je nog wel? “Jazeker, ik ging met hartstikke veel plezier naar mijn werk. Natuurlijk, als je kijkt naar de periode waarin ik van start ging, dan ging ik soms wel twee keer op studiereis, presentatieavonden op bijzondere locaties, luxe diners, presentaties in combinatie met bowlen, het gouden feest van TUI, enzovoorts, enzovoorts, dat was er al een tijd niet meer. Dat is iets wat ik miste, maar dat wende. Dat was geen reden om te stoppen. Het besef dat er een einde in de reiswereld aan zat te komen, dat kwam toen Jeroen mij in een gesprek vertelde dat mijn toekomst bij het bedrijf niet meer zo zeker was. Ik heb regelmatig een gesprek met hem gehad, maar op de werkvloer zag ik het natuurlijk ook wel de verkeerde kant opgaan. Persoonlijk vond ik het wel fijn, dat het niet van de één op de andere dag was. Op die manier kon ik een soort van gaan wennen aan het feit dat ik uit de reiswereld ging stappen.” Je hebt nu een nieuwe baan en klinkt heel enthousiast… “Ja, maar er is heel veel door mijn hoofd gegaan en ik heb heel veel lopen malen. Op een gegeven moment wist ik in oktober al zeker dat ik niet langer op het reisbureau kon blijven en op dat moment kon ik echt gaan zoeken naar iets anders. Omdat het al zolang speelt klink ik misschien enthousiast, maar ik heb het al meer achter me kunnen laten. Het is iets dat echt maanden heeft gespeeld en het was af en toe niet heel makkelijk.” Ben je je, toen je het doorhad dat het niet lang meer ging duren, direct gaan oriënteren en ben je je ook nog gaan oriënteren in de reissector? “Eigenlijk ben ik direct buiten de reissector gaan kijken, want ik zag al heel gauw dat er in de reiswereld niks was. Ik heb een tijd het idee gehad dat ik niks anders leuk zou vinden, maar ook het idee dat ik niks anders kan. Ik voelde mij er heel ellendig over. Daarnaast wist ik dat er nog een heleboel mensen uit de reissector zouden komen die ook op zoek zouden gaan naar een baan. Iedereen riep maar dat er mensen in de zorg nodig zijn, maar dat wilde ik helemaal niet. Op een gegeven moment ben ik maar een beroepskeuzetest gaan doen. Ik heb veel zitten malen over wat ik wilde gaan doen.” Heeft het negatieve imago van de reissector nog meegespeeld in je keuze om al snel buiten de sector op zoek te gaan naar een baan? “Of dat echt mee heeft gespeeld dat vind ik moeilijk om te bevestigen. Het is wel lastig om dat negatieve steeds tegen te moeten spreken. Ik denk dat je dat op een gegeven moment wel een beetje zat bent als iedereen steeds negatief is.” Kijk je anders naar reisbureaus nu je zelf niet meer werkzaam bent op het reisbureau? “Voor mij is het niet anders. De mensen die online hadden geboekt, die waren zo blij met ons tijdens het begin van de coronacrisis. Wij gingen achter dingen aan, zoals vouchers en andere vragen. Als je al zag hoelang wij moesten wachten, terwijl wij een aparte lijn hebben, dan was het niet te doen voor consumenten die zelf hadden geboekt. Daar gaat voor hun héél veel tijd in zitten. Dus ga er maar aan. Ik ben nog steeds van mening dat het reisbureau een goed iets is, maar het is soms lastig om het aan een buitenstaander te verkopen. Natuurlijk kunnen mensen veel zelf, maar niet alles, en het scheelt ook nog eens heel veel tijd en besteden ze die ergens anders aan.” Uiteindelijk heb je wel een lekkere baan gevonden toch? “Deze ‘Chocolaterie en Gelaterie zit in het centrum van Delft op vijf minuten fietsen van mijn huis en ik was al vaste klant voor het ijs dat zij hebben. Na mijn ziekteperiode had ik er al een keer gesolliciteerd, maar die functie was teveel voor wat ik aan kon. Puntje bij paaltje ben ik er dit keer wel aangenomen. Ik zit nu in mijn derde week.” Hoe bevalt het en snoep je nou zelf ook vaak van het assortiment? “Het is zo fijn dat ik bij dit bedrijf werk. Het is een bedrijf dat ik zelf met plezier heb benaderd. Natuurlijk moet ik wel elke dag iets proeven, want ik moet wel weten wat we verkopen. We hebben heel veel bonbons. Overigens is het wel even wennen dat ik hier de hele dag sta op het half uurtje pauze na, want op het reisbureau zit je de hele dag. Daarnaast werk ik nu vijf dagen en dat is voor mij heel lang geleden. De combinatie van heel veel nieuwe info en staan is veel en even wennen, maar het is wel leuk en dat is het belangrijkst.” Wat zou je tegen andere jonge reisagenten willen zeggen die net hun baan zijn verloren? “Dat vind ik heel lastig, omdat ik het zelf ook zo lastig vond. Ik had op een gegeven moment via een leer-werkloket een gesprekje en ik deed een beroepskeuzetest. Kan het helpen? Mij hielp het niet direct, maar het kan anderen wel degelijk helpen om een beter idee te krijgen waar je voorkeuren liggen. Bedenk ook dat wat je nu doet, hoe je dat in een andere baan kan gebruiken. Ik denk uiteindelijk dat ik ook wel een beetje geluk heb gehad en misschien nog een soort van op tijd was, omdat er nog veel meer mensen gaan zijn die op zoek moeten naar een nieuwe baan.” Sluit jij een terugkomst uit? “Ik vind het heel lastig om te zeggen dat ik de reiswereld definitief verlaat. Mijn huidige werkgever heeft mij wel laten weten dat hij iemand zoekt voor langere tijd. Het is een functie waarin ik kan groeien naar steeds meer verantwoordelijkheden. Zij steken er ook tijd en energie in en het gaat uiteindelijk om het reilen en zeilen van de drie winkels die ze hebben. Ik zie de reiswereld niet binnen één of twee jaar herstellen naar het niveau dat het was voor corona, dus om die reden heb ik bedacht dat ik de reiswereld aan de kant ga zetten. Maar, ik zal nooit zeggen definitief. Ik denk dat ik niet snel op het reisbureau zal terugkeren, maar de reiswereld is groter dan dat. Ik sluit niks uit.” Maar, als Jeroen weer belt….? “Dat verwacht ik niet binnen één of twee jaar. Ik hoop dat hij het redt, met minder medewerkers, een andere locatie, hoe dan ook.”

Deel dit artikel